Wenecja w jeden dzień
wenecja w jeden dzień

Większość turystów przybywających do Wenecji, w mieście spędza zazwyczaj tylko jeden dzień. Czy to wystarczająca ilość czasu, aby zobaczyć Wenecję? Oczywiście nie, bo miasto ma niezliczoną ilość zabytków, atrakcji, ciekawych zaułków i malowniczych zakątków. Według nas, na porządne zwiedzenie Wenecji nie wystarczy nawet tydzień. Czy warto w ogóle przyjeżdżać do Wenecji na jeden dzień? Oczywiście, że tak! Jeśli nie macie możliwości spędzić w mieście na wodzie więcej czasu, to nawet krótka, jednodniowa wizyta może być satysfakcjonująca, możecie poczuć klimat miasta, zobaczyć kilka najważniejszych zabytków i zdecydować, czy Wenecja podoba Wam się na tyle, że chcecie wrócić tu po więcej. Ja podczas swojej pierwszej wizyty w Wenecji spędziłem tam tylko kilka godzin, łącznie odwiedziłem miasto kilkukrotnie i z pewnością, gdy tylko będę miał okazję jeszcze do niego wrócę.

Na podstawie własnych doświadczeń, wynikających z kilku wizyt w Wenecji stworzyliśmy trasę zwiedzania Wenecji w jeden dzień, w której zawarliśmy kilka najważniejszych atrakcji oraz mniej popularne, ale warte odwiedzenia miejsca. Trasę skonstruowaliśmy tak, że prowadzi przez różne dzielnice Wenecji i pozwala odkryć różne jej oblicza. Zwiedzanie odbywa się głównie pieszo, fragment trasy pokonuje się również tramwajem wodnym.

Piazzetta Świętego Marka (A)
Most Westchnień (B)
Pałac Dożów (C)
Plac Świętego Marka (D)
Bazylika Świętego Marka (E)
Most Rialto (F)
Targ Rialto (G)
Osterie All'Arco i Cantina do Mori (H)
Libreria Acqua Alta (I)
Campo San Giovanni e Paolo (J)
Squero Vecio (K)
I Gesuiti (L)
Ca' d'Oro (M)
Ca' Rezzonico (N)
Ca'Macana (O)
Most Akademii (P)

Turyści odwiedzający Wenecję docierają do niej na trzy sposoby – autobusami, koleją lub tramwajem wodnym. Pierwszym punktem na trasie zwiedzania jest Piazzeta Świętego Marka (Piazzetta San Marco), która znajduje się około 200 metrów od przystanku, przy którym zatrzymują się tramwaje wodne dopływające do Wenecji z Lido oraz Punta Sabbioni. Jeśli przybyliście do Wenecji autobusem, dotrzecie do tego miejsca tramwajem wodnym numer 1, który ma swoje przystanki przy Piazzale Roma (gdzie zatrzymują się autobusy) oraz przy dworcu kolejowym Santa Lucia.

Wenecja – trasa zwiedzania w 1 dzień

trasa zwiedzania wenecji

Długość: ok. 12 km pieszo
Czas: ok. 12 godzin
Typ: trasa piesza + komunikacja miejska (tramwaje wodne – vaporetti)
Główne punkty: Plac Świętego Marka, Bazylika Świętego Marka, Most Rialto, Targ Rialto, Libreria Acqua Alta, I Gesuiti, Wielki Kanał, Most Akademii,

Kiedy wyjdziemy z tramwaju wodnego, udajemy się w lewo w kierunku Piazzetty Świętego Marka (A), czyli miejsca, w którym znajdują się dwie wysokie kolumny. Na jednej znajduje się św. Teodor – pierwszy opiekun miasta, na drugiej św. Marek – obecny patron Wenecji. Między kolumnami nazywanymi Morską Bramą Wenecji w przeszłości wykonywano wyroki śmierci.

vaporetto w Wenecji
Widok na Pałac Dożów oraz Piazzettę Świętego Marka (A).

Po drodze do Piazzetty mijamy niewielki, ale bardzo urokliwy barokowy Most Westchnień (B). Łączy on Pałac Dożów (C) z dawnym więzieniem. Jego nazwa związana jest ze smutnymi westchnieniami więźniów, którzy przechodząc przez niego mogli ostatni raz spojrzeć na Wenecję.

Most Westchnień

Po prawej stronie piazzetty (stojąc tyłem do morza) znajduje się wzniesiony w XI wieku i wielokrotnie przebudowywany Pałac Dożów (C). Doża był weneckim władcą (księciem), wybieranym dożywotnio spośród przedstawicieli najbogatszych weneckich rodów (patrycjuszy). System wyboru był dość skomplikowany oraz skonstruowany tak, aby żadna z rodzin na przestrzeni lat nie zyskała zbyt dużego znaczenia w stosunku do innych. Naprzeciwko Pałacu Dożów znajduje się okazały budynek Palazzo della Libreria, jednej z najważniejszych włoskich bibliotek.

Pałac Dożów
Pałac Dożów (C) jest jednym z najbardziej okazałych weneckich budynków.

Przechodząc około 100 metrów, dotrzemy do serca Wenecji – placu św. Marka (D). Przy placu znajduje się największy zabytek Wenecji – Bazylika św. Marka oraz trzy okazałe budynki zamykające go z pozostałych stron. Dwa z nich (Stara Prokuracja i Nowa Prokuracja) pełniły funkcję siedziby prokuratorów (najważniejszych po doży urzędnikach weneckich). Ala Napoleonica, który „domknął” plac, znajduje się naprzeciwko bazyliki i został tam zbudowany na polecenie Napoleona, który wizytując Wenecję po jej zdobyciu był zachwycony architekturą tego miejsca.

plac świętego marka w Wenecji
Plac św. Marka (D) z dzwonnicą oraz Bazyliką. Po lewej stronie widoczny jest budynek Prokuracji Starej, a po prawej Prokuracji Nowej.

Pod arkadami budynków Prokuracji oraz Ala Napoleonica, znajdziemy sklepy i kawiarnie. Od 1720 roku działa tu Caffè Florian – druga najstarsza kawiarnia na świecie. Kawiarnia wewnątrz wygląda jak prawdziwe dzieło sztuki, nie dziwią więc wysokie ceny. Za kawę i ciastko dla dwóch osób trzeba zapłacić tu około 50 euro (+ dodatkowe 6 euro za osobę, jeśli w lokalu będzie grana muzyka).

cafe florian

Charakterystyczną budowlą znajdującą się przy placu jest Torre dell’Orologio, czyli wieża zegarowa. Wzniesiony w latach 1496 – 1506 (obok Starej Prokuracji) budynek, pozwala sprawdzić nie tylko godzinę, ale również fazy księżyca, położenie słońca i pory roku.

Torre dell'Orologio
Wieża zegarowa Torre dell’Orologio znajdująca się na placu św. Marka.

Nad placem góruje licząca 98,6 metra dzwonnica Campanile di San Marco. Dzwonnica wykonana w latach 1903-1912 jest wierną rekonstrukcją stojącej tam wcześniej dzwonnicy z XII wieku, która zawaliła się w 1902.

taras bazyliki świętego marka w wenecji
Dzwonnica oraz znajdujące się na fasadzie bazyliki Konie Lizypa. Widok z tarasu Bazyliki.

Najważniejszym budynkiem przy placu jest Bazylika św. Marka (E), przez wielu uznawana za najpiękniejszy kościół na świecie. Zwiedzanie bazyliki jest bezpłatne i w dni powszednie możliwe jest od 9:30 rano. Więcej o architekturze i historii tej budowli znajdziecie w osobnym artykule Bazylika św. Marka.

fasada bazyliki
Fasada Bazyliki św. Marka (E).

Kolejnym punktem naszego zwiedzania jest najstarszy most znajdujący się na Canal Grande – Most Rialto (F). Zbudowany w 1591 roku most, był jedynym łączącym dwie strony Wenecji aż do roku 1854. Do jego budowy wykorzystano aż sześć tysięcy dębowych pali wspierających kamienną konstrukcję. Most od zawsze był bardzo tłocznym miejscem i centrum handlowego życia Republiki Weneckiej.

most rialto widziany z poziomu wody
Most Rialto (F).

Wskazówka: Most Rialto to obecnie chyba najbardziej zatłoczone miejsce w Wenecji. Ja najbardziej lubię odwiedzać go rano (ok. 7:00), kiedy nie ma tu jeszcze praktycznie żadnych ludzi. Jeśli przybyliście do Wenecji odpowiednio wcześnie, a Bazylika jest jeszcze zamknięta, to na początek udajcie się do Mostu Rialto (F) oraz kolejnych punktów G i H, aby następnie wrócić na plac św. Marka. W ten sposób unikniecie tłumów.

Przechodzimy przez most na drugą stronę Wielkiego Kanału i wchodzimy do dzielnicy San Polo. W tym miejscu możemy też zrobić sobie ładne pamiątkowe zdjęcie, bez wchodzących w kadr innych osób. Po przejściu przez most, należy obejść dookoła (zgodnie z ruchem wskazówek zegara) znajdujący się po prawej stronie budynek Palazzo dei Camerlenghi, aby dojść do miejsca, gdzie doskonale widoczny jest most, a w tle nie ma ludzi, ponieważ uliczka jest ślepa i kończy się wodą.

Następnie, idąc nadbrzeżem Wielkiego Kanału docieramy do Targu Rialto (G). Idąc, możemy podziwiać znajdujące się przy kanale okazałe pałace, które będziemy mieli jeszcze okazję obejrzeć z poziomu wody. Na targu sprzedawane są warzywa i owoce, na znajdującej się obok hali odbywa się też targ rybny, na którym w świeże ryby zaopatrują się hotele i restauracje.

targ rybny rialto
Targ Rialto (G) widziany z poziomu wody.

Dzielnica San Polo oprócz targu, charakteryzuje się też dużą liczbą osterii (miejsc sprzedających wino na kieliszki i charakterystyczne dla Wenecji przekąski cicchetti). Warto wybrać się do jednej z nich. Za lampkę wina przyjdzie nam zapłacić 2-2,5 euro, a za jedno cicchetto 1,5-2 euro. W dzielnicy tej szczególnie polecamy wymienioną przez nas na liście miejsc, w których warto zjeść w Wenecji osterię All’ Arco (H). Obok znajduje się też najstarszy bar w mieście – Cantina do Mori działająca od XVI wieku.

all arco

Następnie znów idziemy na Most Rialto (F). Stąd udajemy się do jednej z najciekawszych i najbardziej ekstrawaganckich księgarni świata – Libreria Acqua Alta (I). Niewielka księgarnia z używanymi książkami znajduje się w kolejnej weneckiej dzielnicy – Castello. Księgarnia zaskoczy Was wystrojem – część książek znajduje się bowiem w gondolach, wannach lub jest ułożona w inny kreatywny sposób. W miejscu tym warto zakupić np. pocztówki, wybór będzie dużo większy niż w zwykłych sklepach z pamiątkami.

Libreria Acqua Alta

Czy wiesz, że acqua alta (wysoka woda) to rodzaj przypływu, który w 1996 roku spowodował powódź w Wenecji aż 102 razy? – tego i innych ciekawostek możesz dowiedzieć się z artykułu 99 ciekawostek na temat Wenecji, o których nie miałeś pojęcia.

Na podwórku znajduje się też kącik i taras widokowy, do stworzenia którego wykorzystano stare, zniszczone przez powódź książki. Drugie życie książkom dał założyciel antykwariatu – Luigi , który mimo iż jest już grubo po siedemdziesiątce, nadal spędza w niej całe dnie. Miejsce to powstało w 2004 roku, kiedy właściciel postanowił przejść na emeryturę (w przeszłości dużo podróżował wykonując przy tam różne zajęcia – był kelnerem, pasterzem, a nawet górnikiem). W księgarni właścicielowi towarzyszą cztery koty, które beztrosko przechadzają się lub śpią między książkami.

Kontynuujemy zwiedzanie dochodząc do niewielkiego placu Campo San Giovanni e Paolo (J), przy którym znajduje się Bazylika św. Jana i św. Pawła. Wejście do bazyliki kosztuje 3,5 euro (bilet normalny) lub 1,5 euro (bilet ulgowy). Bazylika jest doskonałym przykładem weneckiego gotyku i uznawana jest za drugi najważniejszy kościół w Wenecji, w jej wnętrzu pochowano aż 25 (ze 120) dożów.

Do Bazyliki przylega niezwykle ciekawy budynek – Scuola Grande di San Marco, który obecnie pełni funkcję szpitala. Tak, ten wyglądający trochę jak kościół, budynek z renesansową białą fasadą jest wejściem do działającego szpitala. Przechodząc przez bramę będziemy mogli podziwiać salę zdobioną pięknymi freskami Palmy Starszego czy Jacopo Tintoretto. Przejście przez budynek jest bezpłatne, a wyjście możliwe jest bocznymi drzwiami na końcu sali (będą znajdować się po lewej stronie).

szpital Scuola Grande di San Marco

Idąc dalej docieramy do niewielkiego Squero Vecio (K), które jest po drugiej stronie kanału. Squero to tradycyjna wenecka stocznia, w której wytwarzane i serwisowane były gondole i inne małe łodzie popularne na lagunie. Obecnie gondole nadal wytwarzane są tradycyjnymi metodami i w mieście wciąż funkcjonuje kilka takich miejsc.

Naszym kolejnym przystankiem jest kościół Jezuitów potocznie zwany I Gesuiti (L). Kościół posiada bardzo okazałą fasadę oraz zachwycające marmurowe wnętrze. W środku znajdziemy freski Palmy Starszego oraz Męczeństwo świętego Wawrzyńca pędzla samego Tycjana. Wejście do kościoła jest płatne, bilet normalny kosztuje 1 euro, ulgowy 50 centów. Kościół otwarty jest od 10:30 do 1:00 oraz od 15:30 do 17:00.

I Gesuiti
Kościół Santa Maria Assunta, nazywany przez miejscowych I Gesuiti (L)
wnętrze kościoła I Gesuiti

Niedaleko I Gesuiti (L) znajduje się przystanek F.te Nove, z którego tramwajem wodnym, w ramach całodobowego biletu można dostać się na Murano oraz na Burano – wyspę kolorowych domów. Tramwaj wodny numer 14 odpływa 10 i 40 minut po każdej pełnej godzinie (pomiędzy 6:00 a 20:00) i dociera na wyspę w 42 minuty. W drugą stronę tramwaje odpływają co około pół godziny. Jeśli więc zależy Wam na obejrzeniu Burano, możecie to zrobić, musicie liczyć się jednak z faktem, że zajmie Wam to dodatkowe 2,5 godziny (84 minuty transportu w obie strony + około godziny na szybkie obejście Burano) i może wiązać się z tym, że nie uda Wam się wyrobić z całą trasą.

kolorowe domy na burano
Kolorowe domy będące wizytówką Burano.

Wskazówka: Jeśli udacie się na Burano i nie wystarczy Wam czasu, aby zrealizować całą trasę, to polecamy zrezygnować z ostatnich punktów N, O oraz P, a zachód słońca obejrzeć podczas rejsu po Wielkim Kanale (czytaj niżej) lub zgodnie z trasą zwiedzania, na placu św. Marka.

Po odwiedzeniu I Gesuiti (L) lub ewentualnej wizycie na Burano, udajemy się w kierunku najbliższego przystanku tramwajów wodnych na Canal Grande – Ca’ d’Oro (M). Na przystanku tym wsiadamy do tramwaju wodnego numer 1 (nie wsiadajcie do 1/ bo w drugą stronę dopływa on tylko do Rialto) płynącego w kierunku Piazzale Roma. Tramwaj na tym etapie będzie prawdopodobnie mocno zapchany, radzimy nie siadać w jego środku, ale stanąć przy dziobie lub na jego końcu i poczekać, aż zwolnią się miejsca otwarte, z których doskonale będzie widać wszystkie budowle kanału. Większość osób będzie wysiadać przy stacji kolejowej lub na Piazzale Roma. Vaporetto numer 1 przy Piazzale Roma zawraca i pokonuje całą długość Wielkiego Kanału. Więcej informacji o znajdujących się przy kanale budynkach znajdziecie w artykule Wielki Kanał – jego historia i najważniejsze budynki.

Fondaco dei Turchi
Fondaco dei Turchi, jeden z najstarszych znajdujących się przy Wielkim Kanale budynków. Wzniesiony w XII wieku jest doskonałym przykładem architektury wenecko-bizantyjskiej.

Jeśli rano dotarliście na plac św. Marka podróżując tramwajem wodnym po Canal Grande, możecie pominąć fragment z kierunkiem Piazzale Roma i od razu udać się w kierunku przeciwnym.

Przystanek, na którym należy wysiąść z vaporetto to Ca’ Rezzonico (N). W ten sposób dotarliśmy do dzielnicy Dorsoduro, której nazwa w wolnym tłumaczeniu znaczy twardy grzbiet. Ląd jest tu najstabilniejszy, dzięki czemu wznoszenie budynków było łatwiejsze. To właśnie zachodnia część dzielnicy stanowiła pierwszy obszar, na który przybywali osadnicy.

Ca' Rezzonico
Pałac Ca’ Rezzonico, obok którego znajduje się przystanek, na którym powinniśmy wysiąść.

Wytwarzanie masek zostało w Wenecji zapomniane na prawie 200 lat (od czasu zakazania karnawału przez Napoleona w 1797 roku, aż do lat 70. XX wieku). W Dorsoduro mieści się Ca’Macana (O) jeden z pierwszych warsztatów i sklepów z maskami, który powstał w latach 70. XX wieku. W sklepie możemy kupić maski w cenie od około 20, do nawet kilkuset euro. Przeciętna cena malowanej maski na całą twarz to około 50-60 euro. Do sklepu warto udać się, nawet jeśli nie zamierzacie robić zakupów, ponieważ znajdujące się tam maski to prawdziwe dzieła sztuki.

Jedna z wykonywanych tradycyjną metodą masek w sklepie Ca’ Macana.

Z Ca’Macana (M) udajemy się pieszo na Most Akademii (P), z którego rozciąga się najlepszy widok na Wielki Kanał. Po drodze możemy wstąpić jeszcze do jednego z dwóch bacari, które wymieniliśmy na wcześniej wspomnianej liście miejsc, w których warto zjeść w Wenecji. Cantine del vino già Schiavi, która działa od XIX wieku i cały czas jest w rękach tej samej rodziny oraz urokliwą osterię Al Squero znajdujacą się przy tym samym kanale. Na przeciwko Al Squero mieści się, stocznia (squero), od której bar bierze swoją nazwę.

Canal Grande - Wielki Kanał w Wenecji
Widok na Canal Grande z Mostu Akademii (P).

Gdy dotrzemy na Most Akademii (P), możemy (za pomocą tramwaju wodnego lub pieszo) udać się na plac św. Marka (D) i delektować się zachodem słońca, które oświetla Bazylikę dodając jej jeszcze uroku. Tak przyjemne zakończenie dnia będzie nam prawdopodobnie umilać muzyka na żywo, grana przez orkiestrę jednej z kawiarni znajdujących się na placu.

Bazylika św. Marka tuż przed zachodem słońca.

Podsumowanie

Mamy nadzieję, że przygotowana przez nas trasa zwiedzania Wenecji w jeden dzień będzie dla Was przydatna. Tworząc ją staraliśmy się rozpisać ją w taki sposób, aby uniknąć największych tłumów, pokazać Wam zarówno najważniejsze atrakcje Wenecji, jak i te nieco mniej znane, ale również warte odwiedzenia perełki, które w sobie kryje.

Oczywiście nie dało się opisać każdego budynku, kościoła i urokliwego zaułku, który pojawiał się na trasie. Jeśli po drodze coś Wam się spodoba, to zachęcamy Was do tego, aby zatrzymać się w tym miejscu i poświęcić mu swoją uwagę. Mamy nadzieję, że Wenecja spodoba się Wam równie mocno jak nam, a jednodniowa wizyta pozostawi w Was niedosyt, który spowoduje, że zechcecie odwiedzić to miasto ponownie i spędzić w nim więcej czasu.

Komentarze

Komentarzy